new blog for 10th day

http://10thday.wordpress.com/

10th DAY

Vassilis Mazomenos has completed his seventh movie “10th day”.

The movie is about a day in the life of an Afghan Muslim in Athens, who is surrounded by memories of his homeland and his family loss.

Ali lives lonely and monotonous in a basement apartment. He sleeps, eats sparingly and prays. His unique entertainment is the sport of kick boxing, for which he trains at the back of his house. To survive, he collects scrap metals from garbage that carries in a super market stroller, which he…drives on the streets of Athens.

 

10^TH DAY

 

With:

ALI HAIDARI

 

Produced, written and directed by

VASSILIS MAZOMENOS

βραβεία και όσκαρ

Σχετικά με τη δήλωση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 16 Μαΐου 2011), μετά τη δημόσια συζήτηση που ξεκίνησε από το αποτέλεσμα να ψηφιστεί για καλύτερη ταινία του 2010 ο «Μαχαιροβγάλτης» του Γιάννη Οικονομίδη και να προταθεί για ΄Οσκαρ μιαν άλλη, το «Attenberg» της Αθηνάς-Ραχήλ Τσαγγάρη, το Δ.Σ. της ΕΑΚ για άλλη μια φορά φαίνεται να ομφαλοσκοπεί. Όλη αυτή η εμμονή, να προτείνεται από εμάς η υποψήφια ταινία για Όσκαρ, είναι φανερό ότι αποπροσανατολίζει από την ουσία της κινηματογραφίας μας και των ζητημάτων που την απασχολούν. Γιατί πρέπει η Ε.Α.Κ. να προτείνει ταινία για τα βραβεία της Αμερικάνικης Ακαδημίας κι όχι ας πούμε της Ευρωπαϊκής; Ποια λογική το επιβάλλει; Μήπως ένας προσανατολισμός που προτάσσει αυτά τα βραβεία και τα καθιστά κυρίαρχα , άρα και εμείς ως φτωχοί συγγενείς τρέχουμε πίσω τους; Προς τι η παρουσία (μέσω video) στην τελετή μας του προέδρου της Fox κ. Τζιμ Γιαννόπουλου κι όχι ας πούμε του Βιμ Βέντερς, προέδρου της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας; Και τέλος γιατί αφού αποφασίστηκε να μπούμε σε αυτό το κλίμα (των Όσκαρ) πρέπει αυτή η υποψηφιότητα να δίνεται τελευταία κλείνοντας τη βραδιά και δίνοντας την αίσθηση ότι είναι η σημαντικότερη διάκριση; Δεν προσβάλλουν με αυτόν τον τρόπο την καλύτερη ταινία και δεν φέρνουν σε άκομψη θέση την υποψήφια για τα Όσκαρ που ανεβαίνει τελευταία στη σκηνή για να παραλάβει τι; Για αυτό και η αιχμηρή δήλωση της…

Αυτά τα ερωτήματα χρήζουν απάντησης. Η μαζική αντίδραση μελών της Ακαδημίας, δημοσιογράφων , των ίδιων των συμμετεχόντων και των σινεφίλ, δείχνει ότι το κλίμα ήταν στραβό το φαγε κι ο γάιδαρος!

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ

Ιδρυτικό μέλος της Ε.Α.Κ. και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινημτογράφου

Με αφορμή τα ετήσια κινηματογραφικά βραβεία

http://www.movieworld.gr/articles/4772-meaformitavraveiamazomenos.html

ΑΚΑΔΗΜΙΑ

αγαπητοί φίλοι με αφορμή την απονομή της Τρίτης έχω να δηλώσω τα ακόλουθα: 1. Η Ακαδημία έγινε για να μας απαλλάξει από τη διαπλοκή και το αδιέξοδο των κρατικών βραβείων και να ηγηθεί πνευματικά στο χώρο μας, ως απάντηση στην χειραγωγούμενη και σάπια ηγεσία των συνδικαλιστών. 2. Η Ακαδημία μπορεί να μην είναι πολιτικό όργανο των κινηματογραφιστών, είναι όμως το θεσμικό συλλογικό τους ασυνείδητο. 3. Η ηγεσία της Ακαδημίας έχει να απαντήσει για πολλά φάουλ, αλλά προς το παρόν ας παίξει το ρόλο της πρωτοπορίας – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ – σε μια στιγμή που καταστρέφονται επαγγελματικά και ηθικά ομότεχνοι μας. 4. Ας σταματήσουν τα ευχολόγια και οι ευχαριστίες προς τον Υπουργό Πολιτισμού , που δυστυχώς κέρδισε χρόνο με την ανοχή και τις συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες για να μας οδηγήσει στο μηδέν! 5. Υπευνθυμίζω ότι πάγια θέση του κινήματος της Ομίχλης αλλά και του ξεκινήματος της Ακαδημίας ήταν : “καμιά συναλλαγή με το κράτος και συνεχής διεκδίκηση μέχρι τη νίκη”. 6. Οι ήρωες ομότεχνοι που βραβεύονται και όλοι οι άλλοι που άξια είναι υποψήφιοι και δεν θα βραβευτούν δεν μπορεί να είναι το άλλοθι για καμιά πολιτική ηγεσία που μας κοροϊδεύει ούτε για κείνους που έχουν επιλέξει να συνομιλούν μαζί τους πίσω από τις κλειστές πόρτες. 7. Ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους μιλώντας με τη συνείδηση τους πρωτίστως. ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ φίλος, ομότεχνος, ακαδημαϊκός…

Best soundtrack

Στο ΔΙΦΩΝΟ ψηφιστηκε καλυτερο σαουντρακ για το 2010 το GUILT Συγχαρητηρια μας πολλα Χρονια πολλα. Και εις ανωτερα μας! Best soundtrack 2010 Guilt George Andreou , a film by Vassilis MAZOMENOS

http://www.difono.gr/news/index.php?page=voting

Καλύτερο Soundtrack 2010

Guilt – Γιώργος Ανδρέου

Το νησί – Μίνως Μάτσας

Πεθαίνω για σένα – Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Homeland – Drog A tech

4 Μαύρα κουστούμια – Ρένος Χαραλαμπίδης

http://www.difono.gr/news/index.php?page=voting

 

 

νέα προβολή του Guilt

Δευτέρα 14/3/2011, 21:00, στο σινεφίλ Bar : La Favorita (Τοσίτσα και Ζαϊμη, Εξάρχεια) μια προβολή αφιέρωμα στο Guilt, παρουσία του σκηνοθέτη Β. Μαζωμένου και συντελεστών της ταινίας.

The music of Guilt by Giorgos Andreou

http://www.tradebit.com/filedetail.php/118379577-guilt#809189D2-7517-4af1-BAF0-1A36C3BB8640&numResults=0&command=%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27veohrecs_fr%27%29.style.height%20%3D%20%27107px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27Veoh_SpaceDiv%27%29.style.height%20%3D%20%2712px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27VeohCompass.LoadingDiv%27%29.style.height%20%3D%20%270px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27VeohCompass.LoadingDiv%27%29.style.display%20%3D%20%27none%27%3B

προσοχή! προσοχή!

Μαθαίνω ότι κάποιος χρησιμοποιεί γνωστή φωτογραφία μου και με εμφανίζει σε κιν/φικό site με διάφορα ψευδώνυμα και απόψεις που δεν είναι δικές μου! Ήρεμα παιδιά έχετε χάσει τον έλεγχο…

περί κριτικής και κριτικών

http://movieworld.gr/articles-archive/item/4418.html

ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί

http://camerastyloonline.wordpress.com/2011/01/05/os-pote-pallikaria-tha-zoume-sta-stena-sxolio-tou-gianni-karabitsou-sto-arthro-tou-thodorou-souma-gia-neo-revma-ellinon-skinotheton/#more-29080

το εμετικό επετειακό του “Βήματος” και η απάντηση

«Guilt» (Ελλάδα/ Κύπρος) του Βασίλη Μαζωμένου

Στα χέρια του Βασίλη Μαζωμένου η τραγωδία της Κύπρου μετατράπηκε σε
αλληγορία που τείνει προς την σαχαλαμάρα. Η ακατάπαυστη μπουρδολογία της
σπάζει όχι μόνο νεύρα αλλά και κόκαλλα, ενώ η Εβελινα Παπούλια θα μπορούσε
κάλλιστα να διεκδικήσει το Χρυσό Βατόμουρο. Δύσκολο το σπορ του
κινηματογράφου. Αμα δεν το’ χεις βρε παιδί μου, δεν το’ χεις. Πάει τέλειωσε.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ   tovima.gr

 

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ΚΟΝΔΥΛΟΦΟΡΟΙ

Η μπουρδολογία στην οποία αναφέρεται ο περί ου, είναι ο Κάφκα, ο Ζενέ και ο Μπέκετ που αποτελούν τη σεναριακή ραχοκοκαλιά της ταινίας.

Δηλαδή το πρωτότυπο εύρημα να συνδεθούν «η Αποικία των τιμωρημένων»        (α μέρος), «οι Δούλες» (β μέρος) και «το Τέλος του παιχνιδιού» (γ μέρος) με την κυπριακή τραγωδία είναι σαχλαμάρα;

Οι διάλογοι στα μέρη του έργου, τριών εκ των κορυφαίων συγγραφέων του 20^ου αιώνα είναι σαχλαμάρα;

Στο προηγούμενο κομμάτι «χτυπούσε» τον αείμνηστο Άρτο Απαρτιάν μιλώντας για κακό James Bond, τώρα έχει περιλάβει την Εβελίνα! Δεν ντρέπεται;

Τόσο πολύ αγραμματοσύνη και δουλεύει σε τόσο ιστορικό έντυπο;

Δεν θα πρέπει να απαντηθεί η αθλιότητα;

Διαβάζουν γνωστοί, φίλοι, οικογένεια, θεατές και με καλούν στο τηλέφωνο.

Από ποιους εντέλλεται; Άξιος ο μισθός του!

Και τελειώνει (sic) ότι δεν ξέρω να σκηνοθετώ (δεν έχω το …σπορ του κιν/φου)!!!

Ωραία. Τόσα κρατικά / εθνικά, διεθνή βραβεία, αφιερώματα , φεστιβάλ, μέχρι διδακτορικό γράφεται στο Πανεπιστήμιο Ηρακλείου , έχουν όλοι κάνει λάθος!

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι είναι και έτσι.

Αν είμαι κακός σκηνοθέτης , γιατί ασχολείται μαζί μου και δεν αδιαφορεί;

Αν είναι κάτι τόσο προφανές κακό, δεν ασχολείσαι. Μάλλον απαξιείς.

Άρα ποιος καθοδηγεί την επαγγελματική και ηθική μου εξόντωση και έχει αμολήσει τα σκυλιά του;

Θα σκληρύνω τη στάση μου σε τέτοιο βαθμό και όποιος αντέξει!

Ή μήπως θέλουν να προλάβουν κάτι που έρχεται και δημιουργούν κλίμα;

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΙΝ/ΦΟΥ ΚΑΙ Β. ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ

Η περσινή χρονιά, για τα κινηματογραφικά μας πράγματα, είχε πολλά αξιομνημόνευτα γεγονότα. Ωρίμασαν οι συνθήκες για να γεννηθεί το καινούργιο ˙ μια κατάσταση όπου οι παραγοντισμοί, οι διαπλοκές και οι εύνοιες θα παραμερίζονταν χάρη σε ένα σύστημα που θα συνδύαζε νομικές λύσεις και αλλαγή νοοτροπίας και ήθους. Η «Ομίχλη» και  το πνευματικό της παιδί η Ακαδημία, γέμισαν με ελπίδες το χώρο μας, αν και είχε προηγηθεί μια «προδομένη επανάσταση», την περίοδο 2005-2006, όπου ο γράφων – μαζί με άλλους – έβαλαν τα θεμέλια μιας ρήξης με το κινηματογραφικό κατεστημένο. Η απόπειρα αυτή απέτυχε , για λόγους που έχω αρθρογραφήσει σχετικά.

(«ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ Ε.Κ.Κ.» περιοδικό «Highlights», τεύχος 22 / Μάιος – Ιούνιος 2006). http://www.mazomenos.com/writings/%CE%B5-%CE%BA-%CE%BA.html

Όμως, παρά την αρχική συντροφικότητα, μαχητικότητα και διάθεση για ενότητα, διέβλεψα νωρίς, το γνωστό ελληνικό φαινόμενο της προσπάθειας εκμετάλλευσης της κίνησης της «Ομίχλης» και του νέου θεσμού της Ακαδημίας, από μια μερίδα ομότεχνων που «έχτιζαν» καριέρα μέσω της …επανάστασης. Μια που έχω πια αποχωρήσει από την «Ομίχλη», όταν συνειδητοποίησα αυτήν την εκμετάλλευση, μα και τον χαφιεδισμό κάποιων προς τους «έξω», θα αναφερθώ μόνο στην Ακαδημία.

Η Ε.Α.Κ. γεννήθηκε από μια αναγκαιότητα και μια παρόρμηση. Η αναγκαιότητα ήταν να απαλλαγούμε από τα συχνά απαράδεκτα φαινόμενα των κρατικών βραβείων, παρ’ όλο που συχνά κάποιοι ανεξάρτητοι κιν/στες «έσπαγαν» το κατεστημένο σύστημα και βραβεύονταν αξιοκρατικά. Η παρόρμηση, που οδήγησε τον γράφοντα και τρεις τέσσερις άλλους να τολμήσουν να την «επιβάλλουν» (παρά τις έντονες επιφυλάξεις πολλών φίλων και ομότεχνων για το εγχείρημα), είχε να κάνει με το ένστικτο της ιστορικής ευκαιρίας που έδιναν οι συνθήκες.

Τα πρώτα βραβεία ήταν γεγονός και ομολογουμένως μια καλόγουστη, πρωτότυπη σε πρόσωπα και σεμνή τελετή, μας δικαίωσε. Από εκεί άρχισαν τα προβλήματα. Ζήτησα ως είχα δικαίωμα να μάθω τον αριθμό των ψήφων που πήρε η ταινία μου (μια και τα μέλη της Ακαδημίας με τίμησαν τοποθετώντας το «Guilt» στις πέντε καλύτερες ταινίες). Αυτό όχι γιατί αμφισβήτησα το αποτέλεσμα (δεν το έχω κάνει ποτέ), μα για δυο λόγους: Αρχής (μια και  η διαφάνεια των αποτελεσμάτων πρέπει να είναι το πρωτεύον για το νέο θεσμό, σε αντιδιαστολή με τα Κρατικά Βραβεία) και για λόγους Γνώσης (τι αριθμό ψήφων πήρε η ταινία και οι συνεργάτες μου – ανά κατηγορία). Η Ακαδημία πρώτα προφορικά, στη συνέχεια με emails και έπειτα με  διπλή απόφαση του Δ.Σ. της, μου απέρριψε το αίτημα. Κατ’ ιδίαν δε μου είπαν (Τάσος Μπουλμέτης , πρόεδρος και  Δημητρης Αθανίτης, γενικός γραμματέας) ότι αν δοθούν τα αποτελέσματα θα δημιουργηθούν τα γνωστά ελληνικά φαινόμενα των σχολίων και του παρασκηνίου, λες και τα μέλη της Ακαδημίας είναι πρόβατα και όχι ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Η νομικός της Ακαδημίας κ. Χριστίνα Πηγάκη και η συμβολαιογράφος της κ. Ουρανία Μικρού, μου είπαν ότι έχω έννομο συμφέρον και ότι θα μπορούσα να πάρω τα αποτελέσματα  με εισαγγελική διαταγή. Μάλιστα η δεύτερη συμφώνησε για το δίκιο του αιτήματος μου. Ο πρόεδρος δε της Ακαδημίας , σε σχετικό email μου αναφέρει ότι «και εγώ στη θέση σου Βασίλη , μάλλον θα έκανα το ίδιο».

Μην έχοντας άλλη επιλογή προχώρησα σε αίτημα προς την εισαγγελία, η οποία έδωσε διαταγή στη συμβολαιογράφο της Ακαδημίας κ. Ουρανία Μικρού, να μου γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα. Εκείνη, παρέκαμψε την εντολή καθυστέρησε επί τρεις ημέρες και σε συνεννόηση με τη νομικό της Ακαδημίας κ. Χριστίνα Πηγάκη, πήραν αναίρεση της εισαγγελικής εντολής, με αιτιολογικό ότι η διαδικασία των βραβείων είναι μυστική και δεν έχω έννομο συμφέρον, μια που έχω υπογράψει το καταστατικό που λέει κάτι τέτοιο σχετικά. Μα κανείς δεν το αμφισβήτησε αυτό και κανείς δεν ζήτησε να μάθει τι ψήφισε ο άλλος. Όμως το να μην δίνονται οι αριθμοί , πέραν από τις ευθύνες της συμβολαιογράφου, δημιουργεί ένα ερωτηματικό : υπάρχει θέμα ή απλά το Δ.Σ. διακατέχεται από φοβικό σύνδρομο; Όπως και να έχει η θλίψη μου είναι μεγάλη, γιατί συνέβαλα στη δημιουργία ενός θεσμού, που αντί να «έχει παντού τζάμια, κλείνει διαρκώς τις κουρτίνες».

Υπάρχουν και άλλα, όμως ας κρατήσουμε και κάτι για τη Γ.Σ. που έχει προαναγγελθεί.

Καλές γιορτές!

 

Vassilis Mazomenos

Director, Writer, Producer

Member of the European and Hellenic Film Academy

http://www.mazomenos.com/

Guilt in TV

http://www.novacinema.gr/movie.asp?mid=129592

exodos

http://www.exodos.com.cy/cinema_latest.aspx

“politis”

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=968559&-V=archive&-w=GUILT@&-P

guilt (phileleftheros)

http://www.philenews.com/AssetService/Image.ashx?t=2&pg=28781&

guilt in Cyprus (politis)

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=966512&-V=archivearticles

guilt in Cyprus (Simerini)

http://www.sigmalive.com/simerini/politismos/agenda/300287#809189D2-7517-4af1-BAF0-1A36C3BB8640&numResults=0&command=%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27veohrecs_fr%27%29.style.height%20%3D%20%27107px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27Veoh_SpaceDiv%27%29.style.height%20%3D%20%2712px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27VeohCompass.LoadingDiv%27%29.style.height%20%3D%20%270px%27%3B%20m_objCurrentDocument.getElementById%28%27VeohCompass.LoadingDiv%27%29.style.display%20%3D%20%27none%27%3B

Guilt in Cyprus

Guilt in Cyprus. LEFKOSIA Pantheon Cinema, Diagorou Tel: 22 351402 B/office DATES: September 6th (Premier) Screenings 7/8/9th TIME: 9pm – LIMASSOL Rio Cinema, Old Town Tel: 25 363811 B/office DATES: September 13/14/15th TIME: 8pm

new film by Vassilis Mazomenos

http://www.mazomenos.com/sleepless/sleepless.html

ARTO APARTIAN

Sound and Image

Το Guilt στο Φεστιβάλ Αθηνών

Θερινό Σινεμά – Η Ομίχλη στο Φεστιβάλ Αθηνών
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010, 23:50 / Πειραιώς 260, Κήπος
Προβολές βραβευμένων ταινιών από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Με αγγλικούς υπότιτλους
GUILT 93’ Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Η προπώληση των εισιτηρίων αρχίζει στις 27 Μαϊου.

βραβεία Ακαδημίας

Μετά την πολύ ωραία τελετή χτες 3/5/2010 στο Μέγαρο Μουσικής και την απονομή των βραβείων, θα ήθελα να ευχαριστήσω τα μέλη της Ακαδημίας για την τοποθέτηση της ταινίας στις πέντε καλύτερες της χρονιάς. Την στήριξαν και την προστάτευσαν. Σε κάθε περίπτωση εδώ κλείνει ο πρώτος ελληνικός κύκλος για το Guilt, μια και οι διεθνείς προβολές του συνεχίζονται. Ένας κύκλος που ξεκίνησε με την ταινία ως εναρκτήριο φιλμ στο Πανόραμα Ευρωπαικού Κιν/φου και τελείωσε χτες.

new site about the work of Vassilis Mazomenos

www.mazomenos.com

http://www.35mm.gr/vasilis-mazomenos/

Site

soon a new site about the work of Vassilis Mazomenos

μια γνώμη θεατή

H ταινία εικαστικά είναι ένα διαμάντι και κινείται στα επίπεδα του εκλεπτυσμένου ευρωπαϊκού κινηματογράφου με μια γραφή που φέρνει το μέλλον. Ο σκηνοθέτης στήνει αριστοτεχνικά σκηνικά που γίνονται αλώνια για την μάχη του ήρωα με τις αρχές του. Μια μάχη που οδηγεί τελικά στο ικρίωμα το πνευματικό του τέκνο.

Προσωπικά για μένα η ταινία μου τα έδωσε όλα με τον θρήνο της μάνας για τον Μιχάλη της που δεν θα ξανάβλεπε τα γαλανά του μάτια.
Σ΄ ένα άγριο περιβάλλον πνευματικής τρομοκρατίας τα τελευταία είκοσι χρόνια στον τόπο μας είναι άθλος να βγαίνουν τέτοιες ταινίες.
Ο Αρτό Απαρτιάν όπως σε κάθε ταινία που συμμετέχει καταλυτικός και εμβληματικός. Θυμάμαι το Αθώο Σώμα στην οποία συμμετείχε, μια ταινία εικαστικό ποίημα του Νίκου Κορνήλιου η οποία κατά τον ίδιο τρόπο δεν υποστηρίχθηκε από το κυρίαρχο φασιστικό κύκλωμα που κάνει κουμάντο στα κινηματογραφικά δρώμενα των ελληνικών παραγωγών.
Η προβολή της στην Λαϊδα λογικά θα διαρκέσει μέχρι την Πέμπτη και μακάρι να μπορούσε να προβληθεί περισσότερο μέσα από τα μπλογκ.

Βασιλική Κ. Σιάπκα

σχόλιο στο antinews 09/03/2010 at 20:47

καλή ανάσταση

Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας 2009: Οι Υποψηφιότητες

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας

1. Ακαδημία Πλάτωνος – Κωνσταντίνος Μωριάτης
2. Guilt – Βασίλης Μαζωμένος & Ρούλα Νικολάου
3. Κυνόδοντας – Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Τσούργιαννης και Ηρακλής Μαυροειδής
4. Στρέλλα – Πάνος Κούτρας & Ελένη Κοσσυφίδου
5. Ψυχή Βαθιά – Γιάννης Ιακωβίδης & Ελένη Μπερντέ

Ευχαριστώ θερμά τα μέλη της Ακαδημίας για την κρίση τους. Αυτή και η συνεχιζόμενη διεθνής πορεία της ταινίας στα φεστιβάλ, αποτελουν την καλύτερη απάντηση στους κακόβουλους λιβελογράφους. Τους πληροφορώ ότι πλέον τα ψυχικά νοσήματα θεραπεύονται…

International film guide for “Guilt”

τι είναι παλιό και τι νέο (με αφορμή το Guilt)

Τα τελευταία χρόνια επιχειρείται από μερίδα της ελληνικής κριτικής, να απαξιωθεί κάθε απόπειρα ουσιαστικής εξέλιξης της κινηματογραφικής γλώσσας και των διαφορετικών αφηγήσεων, λες και ο κιν/φος οφείλει να εξελλίσεται μόνο τεχνικά, υποταγμένος στις νόρμες του μαζικού θεάματος. Τα παραδείγματα είναι πολλά, με τελευταίο εκείνο της υποστήριξης ορισμένων ταινιών λόγω της …τολμηρότητας του θέματος τους, αποσιωπώντας τη “φτώχια” τους σε “γλωσσικό / αισθητικό επίπεδο”. Μια τέτοια εμπειρία έζησα από μερίδα της ελληνικής κριτικής, όταν μιλώντας απαξιωτικά για το Guilt, το τοποθέτησαν στο… παρελθόν. Ας δούμε, όμως, τι μπορεί να εννοεί ο …ποιητής! Μήπως δεν είναι το παρελθόν που μας χάρισε αριστουργήματα που πάνω τους πάτησαν γενιές κιν/φιστών; Μήπως δεν είναι το παρελθόν μοναδικό σημείο αναφοράς σχολών και ειδών κιν/φου; Μήπως δεν είναι από το παρελθόν που πρέπει να πιάσουμε το νήμα , εκεί που το άφησαν οι τελευταίοι μεγάλοι του κιν/φου , μια και η μεταμοντέρνα αντίληψη αμφισβήτησε τις πρωτοπορίες και τις δυσφήμησε ως πληκτικές και παλαιομοδίτικες;  Μήπως τελικά το “παλιό” είναι βγαλμένο από το μέλλον; Όταν αναγνωρίζεις την αισθητική πρόταση μιας ταινίας, οφείλεις να εισχωρήσεις στον κόσμο της κι όχι αυτή στον δικό σου. Κάθε έργο είναι μοναδικό , με την έννοια ότι αυτοκαθορίζεται και τα λεγόμενα αντικειμενικά κριτήρια ανάγνωσης δεν αφορούν τις ταινίες αλλά τα εργαλεία που χρειάζονται ετεροκαθορισμένοι “κριτικοί” για να επιβιώσουν επαγγελματικά.

θα επανέλθω…

Επτά, Κυριακή 7 Μαρτίου 2010 Ιστορία ενός ανθρώπου και μιας χώρας

Ενας έμπορος όπλων πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία του Βασίλη Μαζωμένου . Ενας ανάλγητος τυχοδιώκτης που πατάει επί πτωμάτων, εκμεταλλευόμενος την εκρηκτική κατάσταση στην Κύπρο.

Ο σκηνοθέτης παρακολουθεί την πορεία του ανθρώπου αυτού μέχρι τέλους: όταν, ανάπηρος πλέον, ενάς κλοσάρ που ζει στους δρόμους, έρχεται αντιμέτωπος με τις ερινύες του: Είναι η εποχή που όλες οι τηλεοράσεις παίζουν τη συγκλονιστική δολοφονία του Σολωμού Σολωμού. Η ταινία άλλωστε τιτλοφορείται «Guilt», που σημαίνει «ενοχή». Και στην Κύπρο η ενοχή βαραίνει πολλούς ώμους: όχι μόνο Τούρκων και Αγγλων, αλλά και Ελλήνων, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη.

Πρόθεση του Μαζωμένου ήταν να δώσει όλη την ιστορία της ταλανισμένης Κύπρου μέσα από την ιστορία του ήρωα (Νίκος Αρβανίτης). Ο οποίος, άρρωστος και ηλικιωμένος πια, ναρκωμένος στο χειρουργείο, γυρνά πίσω στις τρεις σημαντικότερες νύχτες της ζωής του, μέσα από έναν εφιάλτη.

Γνωστότερος μέχρι σήμερα για τις πειραματικές του δουλειές, όπως το «Χρήμα, μια μυθολογία του σκότους» (το πρώτο 3D animation στην Ευρώπη), ο Μαζωμένος δημιούργησε μια κλειστοφοβική ταινία με έντονα θεατρικά στοιχεία, που λειτουργεί περισσότερο ως μια αλληγορία παρά ως μια ρεαλιστική απεικόνιση της πορείας του νησιού: αν δεν παρεμβάλλονταν επίκαιρα της εποχής, θα μπορούσε κάλλιστα να αφορά άλλους τόπους και καταστάσεις. Εστίασε άλλωστε ιδιαίτερα στην περίπλοκη σχέση βασανιστή και βασανιζόμενου, τους οποίους, αργότερα, τοποθετεί κάτω από την ίδια στέγη – υπαινισσόμενος μάλιστα ερωτική σχέση ανάμεσά τους…

Παίζουν οι Ν. Αρβανίτης, Κ. Σειραδάκης, Γ. Τσορτέκης, Α. Απαρτιάν και Ε. Παπούλια.
ΕΥ. Β.

ραντεβού στα γουναράδικα (2)

Ευχαριστώ τους φίλους για την ολόπλευρη υποστήριξη στην ταινία , ιδιαίτερα τους μαθητές μου για τα συγκινητικά μηνύματα τους. Με τους προγλωσσικούς κονδυλοφόρους δεν τσιμπάμε!

(από παλιότερο κείμενο μου στο ΑΝΤΙ)

«ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΙΝΟΝΤΕΣ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ»
μικρό δοκίμιο για την κινηματογραφική κριτική

Η κριτική ξεκίνησε σα μια εμπεριστατωμένη μελέτη, μια αιτιολογημένη κρίση των πνευματικών και καλλιτεχνικών έργων και εξελίχθηκε σε αυτόνομο κλάδων των επιστημών και των τεχνών. Αποτέλεσε, δηλαδή, ανεξάρτητο είδος λόγου και τελικά επάγγελμα κατά τους νεότερους χρόνους. Στην αρχαιότητα δεν μπορεί να γίνεται λόγος για κριτική, αν και σε συγγραφείς όπως ο Παυσανίας ή ο Λουκιανός βρίσκουμε εξαίρετα δείγματα κριτικής ικανότητας. Στους Αλεξανδρινούς συναντάμε μόνο φιλολογική κριτική, η οποία περιορίστηκε στην κατάταξη των έργων, στο ύφος και στη γλώσσα τους. Μετά την Αναγέννηση, η σπουδή των αρχαίων κειμένων επαναφέρει τα κλασσικά αισθητικά δόγματα, από τα οποία η κριτική της τέχνης θα απελευθερωθεί με τη βοήθεια του ρομαντισμού. Ο κριτικός αντιπροσωπεύει τον επιτήδειο στο να κρίνει, το σχολιαστή και αξιολογητή των έργων, με κύριες ιδιότητες την αμεροληψία, την οξυδέρκεια και την τεκμηρίωση.
Η κινηματογραφική κριτική, με δείγματα εξαίρετα στο παρελθόν, όταν όχι μόνο αξιολογούσε τις ταινίες αλλά δημιουργούσε ολόκληρα αισθητικά και θεματικά κινήματα (βλ. Νουβέλ Βάγκ), βρίσκεται σήμερα σε οριακό σημείο. Δεχόμενη κι αυτή, τις επιθέσεις των νόμων του παρασιτικού κεφαλαίου και της εκπτωτικής μυθολογίας του δυτικού πολιτισμού, εμφανίζει φαινόμενα παρακμής και αδιεξόδου. Η κινηματογραφική κριτική έχασε, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, τη γοητεία της διείσδυσης στον πυρήνα των ταινιών, την οξυδερκή παρατηρητικότητα, την τεκμηριωμένη ανάλυση. Η κιν/φική κριτική έχασε την ευγένεια της, τα ηδονικά της στοιχεία που αντικαταστάθηκαν από μια καινοφανή λάμψη.
Ο κιν/φικός κριτικός, ασκούμενος κυρίως στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, έγινε δημόσιος κήρυκας των γραφείων διανομής και η αξιολόγηση του ξέπεσε στη μεταφορά των δελτίων τύπου και σε απλουστευτικές διαπιστώσεις πρώτου επιπέδου ανάγνωσης. Στο όνομα της ισορροπίας με το «κοινό – μέσο γούστο», η κριτική αναζητά πλέον τη διασημότητα και τη φήμη για να πάρει λίγο από τη δική τους λάμψη και να … πουλήσει. Τα κείμενα χάνουν την εγκυρότητα τους και μεταλλάσσονται σε παρακινηματογραφικά σχόλια κίτρινου χρώματος.
Η ευκολία που διαβάζονται οι ταινίες, οι παραλείψεις άλλων ταινιών, η περιφρόνηση (στο όνομα του προσωπικού γούστου!!!) ολόκληρων σύγχρονων κινημάτων, είναι μόνο λίγα από τα στοιχεία του φαινομένου του τέλους της κριτικής.
«Κανείς δεν γνωρίζει με την πρώτη το αριστούργημα», έλεγε ο Ε. Πάουντ. Και επειδή αυτό είναι μια υπόθεση του ιστορικού ή του …αρχαιολόγου του μέλλοντος, ας ασχοληθούμε με τα «μικρά και ταπεινά». Οι ιδέες δεν έχουν σύνορα για να δεσμεύονται σε μικρές και μεγάλες. Είναι υλικό του Ασυνειδήτου και η αισθητική και η τεχνική απλώς τις λειαίνουν. Μόνο ένας νοσηρός νους μπορεί να καταδικάζει τους καλλιτέχνες σε «μικρά κατανοητά σχέδια αντλημένα από την καθημερινότητα», όπως λέγεται εσχάτως. Ο αυστηρός Πατέρας – Κριτικός συστήνει στον άτακτο Γιο – Καλλιτέχνη τι πρέπει να πράξει για να το εγκρίνει. Και επειδή παίζει το ρόλο του μεσολαβητή με το θεατή (παρόμοιο ρόλο που παίζει ο παπάς που μεσολαβεί ανάμεσα στον πιστό και στο Θεό) μιλά και εξ ονόματος του. Όλο το σύστημα νοσεί ακριβώς επειδή «το παιχνίδι παίζεται έτσι». Όποιος πάει αντίθετα, απλώς εξαφανίζεται μέχρι να συνετιστεί! Σε μερικά χρόνια κανείς δεν θα το θυμάται κι όταν επανέλθει «καθαρός» από τις παλιές του ιδέες που τον «κατέστρεψαν», ταπεινωμένος, οι ίδιοι άνθρωποι θα γράψουν από τις ίδιες σελίδες για τη θριαμβική επάνοδο του.
Μόνο η συνεπής προσήλωση σε ένα κιν/φο – τέχνη, μπορεί να είναι η απάντηση στην εκπτωτική πορεία της γραφής. Ο ανίδεος γραφιάς εκτίθεται με τις σημαντικές ταινίες. Και απαντά είτε με ύβρη είτα με σιωπή. Η κρίση της κιν/φικής γραφής, συνέπεια της κρίσης της τέχνης κι όχι μόνο, ξεπερνιέται μόνο με τη λύση του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει ο δυτικός πολιτισμός. Πάνω στα ερείπια της παλιάς εποχής η γραφή πρέπει να αναγεννηθεί και να γίνει δημιουργία.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ “αθηνόραμα”

Ανήσυχος κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης διαφημιστικών, καθηγητής, αλλά και πρώην αντιπρόεδρος του Κέντρου Κιν/φου είναι ο Βασίλης Μαζωμένος. Με αφορμή την καινούργια του ταινία «Guilt», που αντλεί από το ιστορικά βαρύ υλικό του Κυπριακού, ο Νίκος Βουλαλάς του ζήτησε να εντοπίσει προσωπικές και συλλογικές ενοχές.

Οι 3 ενοχές της ελληνικής Ιστορίας
1. Η σχέση με την αρχαιότητα. Αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα της ύπαρξής μας ως έθνους, δημιουργεί αίσθημα υπεροχής και ανάγκη διαρκούς επιβεβαίωσης, από την οποία πηγάζουν τα περισσότερα δεινά.
2. Η νίκη της Δεξιάς στον Εμφύλιο επέφερε και τη διαρκή ενοχή της απέναντι στην ηττημένη Αριστερά, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη χαοτική και τη σύνθετη δομή των κομμάτων – και άρα και της κοινωνίας.
3. Ο ελληνικός πολιτισμός απέναντι στο χριστιανισμό που του επιβλήθηκε. Ο Απόστολος Παύλος έκανε καλά τη δουλειά του και οι σύνοδοι της εκκλησίας την αποτελείωσαν.

Οι 3 ενοχές του ελληνικού κινηματογράφου
1. Η ενοχή μας απέναντι σε οτιδήποτε το πνευματικό οδήγησε στα δύο άκρα, την υπερβολή του «εγκεφαλικού» και την αποθέωση του «λαϊκού».
2. Η ενοχή μας απέναντι στην ψευδοεκπροσώπηση στους θεσμούς μάς οδήγησε –μαζί με άλλα– στη σημερινή κρίση.
3. Η υπερβολική εξάρτηση από τον πατέρα-ΕΚΚ. Χρειάζεται επειγόντως «πατροκτονία» ή ομαδική ψυχανάλυση.

Οι 3 προσωπικές ενοχές
1. Σπατάλησα περισσότερα χρόνια στην έρευνα της κινηματογραφικής γλώσσας και λιγότερα στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων μου.
2. Δεν κατόρθωσα να βοηθήσω τους συναδέλφους μου και τον κινηματογραφικό χώρο να προλάβουν την κρίση, που διαφαινόταν ήδη, από την αντιπροεδρία μου στο ΕΚΚ.
3. Δεν βοήθησα παλιότερα, ως όφειλα, νέους συναδέλφους – πράγμα που επιχειρώ τα τελευταία χρόνια με τη διδασκαλία.

“Σφήνα” κριτική

ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΤΩΜΑΔΑΚΗ

“ΕΠΟΧΗ” κριτική

•Ο Βασίλης Μαζωμένος με το «Guilt» μας δίνει μια εικόνα της ιστορίας της Κύπρου από το 1959 μέχρι σήμερα. Ο κεντρικός του χαρακτήρας είναι ένας έμπορος όπλων, ο οποίος λίγο πριν πεθάνει θυμάται τα συμβάντα και νιώθει ενοχές για το κακό που έκανε στην πατρίδα του. Η εισαγωγή σοκάρει. Ο σκηνοθέτης μας παρουσιάζει με συγκλονιστικές εικόνες το κυπριακό Γκουαντάναμο όπου οι βρετανοί φυλάκιζαν του κύπριους αγωνιστές. Η σύνδεση των χρονικών περιόδων επιτυγχάνεται με την εύστοχη παρεμβολή επικαίρων της εποχής. Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η ταινία δεν κραυγάζει αλλά κρατά μέσα της τον πνιγμένο λυγμό της Κύπρου και επισημαίνει, μέσα από τον κεντρικό του χαρακτήρα, πως υπάρχουν «δικοί» μας άνθρωποι που μόνη τους πατρίδα είναι το κέρδος.
ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ